yineyeninick

taze kaşar eşliğinde domates çorbasını..

denizi..

kim ki duk'u..

sızan mumum ılıklığını..

yalnız bir opera'yı..

vücudumu, tek bir nokta kalmayacak şekilde akrilik boyayla kaplayıp mumya edasında dolaşmayı..

sözün bittiği yeri..

elimin her yerine sıvadığım uhuyu soymayı..

"köprüden önce son çıkış" tabelasının bende uyandırdığı, o çıkışa doğru koşma isteğimi..

3 yıllık botlarımı bir kez olsun silmediğimi bilirim. bu bilinçli hareketimi severim mesela.