malzemeler: bi araba, bi istanbul, bi yalaanızlık, bi yaamurlu akşam. yağmurlu bi akşamda, arabaya atlayıp, arnavutköy çamlıbahçe sahiline parkedip, kaloferi açmanın ardından radyoda türkçe slow çalan bi kanalı ayarlayıp yalnızlık ve şıp şıp tıp tıp yağmur damlaları sesi eşliğinde denizi izlemek. ama bu kadar mı sandınız? değiiiil. o arabadan inecen, üç adım ilerleyip denizin azgın akışını, yağmurun sert ve soğğğuk darbelerini, rüzgarın alıp götüren buzsu gücünü bedeninde hissedicen veeee final: kaloriferle kavrulmuş ve dahi kupkuru haldeki arabaya kendini atacan, bu aksi sedayı da iliklerine kadar yaşıyacan hoca. budur!